Een pelgrimstocht doorheen ons huis Toen een collega vroeg of het anker van hoop ook eens bij ons kon langskomen, nam ik het eerst letterlijk. Ik trok naar de visser in huis en vroeg hem waar ik een anker kon vinden. Wat er daarna gebeurde, had ik niet kunnen voorzien. Het anker van hoop was nog geen uur in huis, of het stond al op wieltjes klaar om te vertrekken. Vier dagen lang pelgrimeerde ik ermee doorheen onze gangen, kamers, kelders en tuinen. Wat begon als een symbolisch gebaar, werd een diep menselijke en spirituele reis. Het begon in de kinezaal. Zuster Jeannine, de laatst levende zuster van onze congregatie, nodigde me uit om eens langs te komen: ze had fotoalbums liggen, vol herinneringen. Eenmaal op pad, begon het anker te spreken.
0 Opmerkingen
Op woensdag 12 maart was schrijfster Kristien Hemmerechts te gast in Beervelde in het kader van onze jaarlijkse geloofsverdiepingsavond. In het boek ‘Van ver gekomen’ beschrijft Hemmerechts haar inspirerende terugkeer naar de kerk. Vijftig jaar eerder, toen ze een jaar of 16 was, had ze heel uitdrukkelijk afstand genomen van de kerk. Na een streng katholieke opvoeding was er een gevoel van beklemming en boosheid gegroeid t.o.v. kerk en godsdienst. Het anker van hoop reist rond in ons dekenaat op zoek naar verhalen van hoop. Ook in de vasten sprokkelde het zo’n hoopvolle verhalen.
Het woord ‘vasten’ komt elk jaar in de media. Daar komt de vasten ter sprake, niet zozeer omwille van de christelijke veertigdagentijd, maar wel wanneer de ramadan van de moslims begint. Ramadan is de naam van één van de maanden in de moslimkalender. Die kalender komt niet helemaal overeen met onze kalender, waardoor deze maand verschuift doorheen ons jaar. En nu, in 2025, valt de ramadan bijna gelijk met onze veertigdagentijd. De gezinnen met een eerste communicantje nemen deel aan een gezinscatechese en een heuse eerste communietocht in de kerk.
Het anker reisde in februari van kerk naar kerk en ziet hoe de ouders, kindjes, parochievrijwilligers en juffen van de school samenwerken om uit te zoeken wat het betekent om een echte vriend van Jezus te worden. En het anker zag dat het goed was! Na een intense catechese werden de vormelingen van de Bavoparochie voor een bewuste keuze gesteld: nu we hebben geproefd van wat het betekent om als christen te leven, wil ik nu ook echt mijn naam opgeven voor het vormsel?
Heel bewust en met veel zorg gaven ze hun naam op. Het warme applaus nadien sprak boekdelen! Woensdag 12 februari 2025.
De vormelingen van de Bavoparochie bereiden zich voor op de naamopgave en het vormsel met een ankertocht in de kerk. En daar mocht het anker van het jubeljaar uiteraard niet ontbreken!
Op zaterdag 25 januari werd het anker uitgeworpen in het parochiesecretariaat van Oostakker. Het secretariaat fungeerde als tijdelijke uitvalsbasis voor acht kinderen die zich voorbereiden op het vormsel en de zegening van de jeugd. Zij gingen op pad voor de Damiaanactie en trokken van deur tot deur om stiftjes en boodschappentasjes te verkopen voor het goede doel. Het thema van de Damiaanactie is dit jaar de strijd tegen lepra en de toegang tot gezondheidszorg voor iedereen. De kinderen droegen alvast hun steentje bij en verspreidden zo alweer een sprankeltje hoop in de wereld!
We spreken af in de kerk Sint Laurentius om 19u voor de gebedsdienst. Iedere aanwezige krijgt een gebedsblaadje en een kaarsje aangereikt. De viering wordt opgeluisterd door prachtige muziek van de familie Van Heghe die uitnodigend dicht tussen het altaar en de gasten plaats hebben genomen. De sfeer voelt direct warm welkom aan.
|
Wat is de estafette van hoop?Het anker van de hoop reist in 2025 langs verschillende haltes: parochies, scholen, zorginstellingen, jeugdbewegingen,... noem maar op! Bij elke halte delen we een concreet verhaal van hoop. Deze verhalen kan je hier lezen. Zo krijgt de dagelijkse goedheid meer zichtbaarheid en laten we nieuwe verbindingen en dwarsverbanden ontstaan in het dekenaat. verhalen uit je eigen dekenaat
All
|